Usuwanie śladów po długopisie i resztek kleju z mebli

1. Cel instrukcji

Niniejsza instrukcja opisuje bezpieczne, stopniowe postępowanie przy usuwaniu z powierzchni mebli śladów po długopisie, markerze wodnym, ołówku kopiowym, taśmie samoprzylepnej, etykietach i pozostałościach kleju. Została przygotowana z myślą o codziennym użytkowaniu mebli w warunkach domowych.

Sposób czyszczenia należy zawsze dopasować do materiału i wykończenia konkretnego mebla. Jeżeli do produktu dołączono instrukcję pielęgnacji, ma ona pierwszeństwo przed poniższymi wskazówkami. W przypadku braku pewności co do rodzaju powierzchni należy rozpocząć od najłagodniejszej metody i wykonać próbę w mało widocznym miejscu.

2. Zasada stopniowego czyszczenia

Najbezpieczniejszą metodą jest zwiększanie siły czyszczenia etapami. Nie należy zaczynać od silnych rozpuszczalników, wybielaczy, acetonu, benzyny ekstrakcyjnej ani preparatów ściernych, ponieważ mogą one odbarwić, zmatowić lub rozpuścić warstwę wykończeniową.

Przed rozpoczęciem pracy należy usunąć kurz i drobiny z powierzchni miękką, suchą ściereczką. Następnie warto użyć lekko wilgotnej ściereczki z czystą wodą. Jeżeli zabrudzenie pozostaje, można zastosować niewielką ilość łagodnego środka czyszczącego przeznaczonego do delikatnych powierzchni meblowych.

Nie należy intensywnie trzeć jednego miejsca. Kilka krótkich, delikatnych prób jest bezpieczniejsze niż długotrwałe pocieranie z dużym naciskiem.

3. Próba w niewidocznym miejscu

Przed użyciem środka czyszczącego należy nałożyć jego niewielką ilość na mało widoczny fragment powierzchni, na przykład od spodu, z tyłu lub przy krawędzi. Po przetarciu należy odczekać, aż powierzchnia całkowicie wyschnie.

Jeżeli pojawi się zmiana koloru, połysku, faktury, miękkości powłoki lub lepkość powierzchni, środka nie należy stosować na widocznej części mebla. Brak natychmiastowej reakcji nie oznacza, że silny preparat jest bezpieczny przy wielokrotnym użyciu, dlatego również po pozytywnej próbie należy stosować minimalną ilość produktu.

4. Ślady po długopisie

Świeży ślad po długopisie należy usuwać możliwie szybko. Najpierw należy delikatnie przyłożyć lekko wilgotną, czystą ściereczkę do zabrudzenia i wykonywać krótkie ruchy od zewnętrznej krawędzi plamy do środka. Pozwala to ograniczyć rozmazywanie tuszu.

Jeżeli woda nie wystarcza, można użyć niewielkiej ilości łagodnego roztworu czyszczącego. Ściereczka powinna być tylko lekko zwilżona, a nie mokra. Nadmiar płynu może przedostać się do łączeń, krawędzi lub warstw materiału i spowodować pęcznienie, odkształcenie albo trwałe przebarwienie.

W przypadku zaschniętego śladu nie należy go zeskrobywać ostrzem. Jeżeli zabrudzenie nie reaguje na łagodne czyszczenie, dalsze próby silniejszym środkiem powinny zostać poprzedzone dokładnym sprawdzeniem zaleceń właściwych dla materiału mebla.

5. Ślady po markerach i tuszach o intensywnym kolorze

Ślady po markerach mogą wnikać głębiej niż zwykły tusz długopisowy. Jeżeli ślad nie znika po wodzie i łagodnym środku czyszczącym, nie należy zwiększać siły mechanicznego tarcia.

Silne rozpuszczalniki mogą usunąć razem z zabrudzeniem lakier, warstwę ochronną lub pigment powierzchni. Dlatego nie należy używać acetonu, zmywacza do paznokci, rozcieńczalników ani preparatów technicznych niewskazanych do danego materiału.

Jeżeli zabrudzenie znajduje się na powierzchni o matowym lub specjalnym wykończeniu, nawet niewielka zmiana połysku może być trwała. W takim przypadku zalecane jest zakończenie czyszczenia na etapie bezpiecznym dla powłoki zamiast ryzykowania uszkodzenia wykończenia.

6. Resztki kleju po etykietach i taśmie

Pozostałości kleju najlepiej usuwać po mechanicznym zdjęciu samej etykiety lub taśmy. Krawędź materiału należy odklejać powoli, pod małym kątem, bez gwałtownego szarpania. Zmniejsza to ryzyko oderwania słabszej warstwy wykończeniowej.

Pozostały klej można najpierw delikatnie rolować palcem lub miękką ściereczką, jeżeli schodzi bez dużego nacisku. Następnie powierzchnię można przetrzeć lekko wilgotną ściereczką i osuszyć.

Nie należy usuwać kleju nożem, żyletką, skrobakiem metalowym ani twardą stroną gąbki. Narzędzia te mogą pozostawić rysy, których nie da się później usunąć zwykłym czyszczeniem.

7. Środki do usuwania kleju

Jeżeli łagodne metody nie wystarczają, można rozważyć zastosowanie preparatu przeznaczonego do usuwania kleju, ale wyłącznie wtedy, gdy jego producent wskazuje zgodność z danym typem powierzchni. Preparat należy najpierw sprawdzić w niewidocznym miejscu.

Środka nie należy pozostawiać na powierzchni dłużej, niż jest to konieczne. Po usunięciu kleju pozostałość preparatu należy zebrać czystą, lekko wilgotną ściereczką, a powierzchnię dokładnie osuszyć.

Nie należy mieszać różnych preparatów chemicznych. Połączenie środków o odmiennym składzie może spowodować nieprzewidywalną reakcję, uszkodzenie wykończenia albo powstanie drażniących oparów.

8. Klej zaschnięty lub utwardzony

Twardych resztek kleju nie należy odrywać na siłę. Gwałtowne odspajanie może uszkodzić fornir, laminat, lakier, powłokę dekoracyjną albo powierzchnię tworzywa.

Jeżeli klej tworzy grubszą warstwę, należy działać etapami. Najpierw warto usunąć tylko tę część, która odchodzi bez oporu, a następnie oczyścić pozostałość najłagodniejszą skuteczną metodą.

Nie zaleca się podgrzewania powierzchni suszarką, opalarką ani innym źródłem ciepła bez wyraźnej instrukcji dla danego materiału. Wysoka temperatura może odkształcić element, osłabić spoiny lub zmienić połysk.

9. Powierzchnie lakierowane, laminowane i z tworzyw

Na powierzchniach gładkich największym zagrożeniem jest zarysowanie lub zmatowienie. Należy używać wyłącznie miękkich ściereczek i unikać proszków czyszczących, mleczek ściernych oraz szorstkich gąbek.

Na powierzchniach lakierowanych nie należy pozostawiać płynów w jednym miejscu. W przypadku laminowanych krawędzi szczególną uwagę trzeba zwrócić na łączenia, ponieważ długotrwały kontakt z wilgocią może prowadzić do pęcznienia materiału bazowego.

Elementy z tworzyw mogą różnie reagować na rozpuszczalniki. Dlatego nawet preparat bezpieczny dla jednego materiału nie powinien być automatycznie stosowany na innym bez próby.

10. Powierzchnie drewniane i drewnopodobne

W przypadku drewna oraz powierzchni drewnopodobnych należy ograniczać ilość wody. Ściereczka powinna być jedynie lekko wilgotna, a po czyszczeniu powierzchnię należy niezwłocznie osuszyć.

Nie należy pozostawiać mokrej ściereczki na blacie ani nasączać miejsca zabrudzenia przez dłuższy czas. Nadmierna wilgoć może powodować zmianę koloru, podniesienie włókien, pęcznienie lub deformację.

Jeżeli powierzchnia jest olejowana, woskowana albo pokryta innym specjalnym wykończeniem, należy stosować wyłącznie środki zgodne z tym rodzajem wykończenia.

11. Powierzchnie tapicerowane i tekstylne

Ślad po tuszu na tkaninie powinien być osuszany przez przykładanie czystej ściereczki, bez intensywnego pocierania. Tarcie może powiększyć plamę i wprowadzić pigment głębiej we włókna.

Nie należy przemoczyć tapicerki. Nadmiar płynu może pozostawić zacieki, wydłużyć czas schnięcia lub przenieść zabrudzenie do warstw wewnętrznych.

W przypadku tkanin o nieznanym składzie lub zabrudzeń o dużej powierzchni bezpieczniejsze jest ograniczenie samodzielnych prób do delikatnego oczyszczenia niż stosowanie silnych środków, których wpływu na kolor i strukturę nie można przewidzieć.

12. Czynności, których należy unikać

Nie zaleca się używania ostrych narzędzi, szczotek metalowych, papieru ściernego, gąbek o powierzchni ściernej, acetonu, zmywaczy do paznokci, rozcieńczalników, wybielaczy ani preparatów technicznych bez potwierdzonej zgodności z materiałem mebla.

Nie należy również mocno dociskać powierzchni, długo pocierać jednego miejsca, zalewać krawędzi wodą ani próbować jednocześnie kilku środków czyszczących.

Samodzielne zeszlifowanie, przemalowanie, lakierowanie lub chemiczne usuwanie warstwy wykończeniowej nie jest zwykłym czyszczeniem i może trwale zmienić produkt.

13. Odpowiedzialność za sposób czyszczenia

Instrukcja służy do bezpiecznej pielęgnacji i nie zastępuje informacji właściwych dla konkretnego materiału. Użytkownik powinien dobierać metodę czyszczenia do rodzaju powierzchni, rozpoczynać od najłagodniejszej metody i przerwać pracę, jeżeli zauważy zmianę koloru, połysku, faktury lub inne pogorszenie wyglądu.

Uszkodzenie powstałe wyłącznie wskutek użycia niewłaściwego środka, nadmiernego tarcia, skrobania, przegrzewania, zalania lub samodzielnej modyfikacji powierzchni nie jest traktowane jako pierwotna wada mebla.

Jeżeli ślad po długopisie, kleju lub inna nieprawidłowość była obecna już przy doręczeniu produktu, przed rozpoczęciem intensywnego czyszczenia należy zrobić zdjęcie i skontaktować się z obsługą klienta. Pozwala to ocenić stan produktu przed podjęciem działań, które mogłyby zmienić powierzchnię.

14. Kontakt

Marka: pteromaandpronaos

E-mail: frontassist@pteromaandpronaos.com

Telefon: +81 709 329 88 55

Adres kontaktowy: 174-1 Kosugi, Branz Kosugi A-102, Toyama-shi, prefektura Toyama 939-8063, Japonia

Obsługa klienta: od poniedziałku do piątku, 8:00–16:00 według czasu obowiązującego w Polsce. W weekendy oraz w dni ustawowo wolne od pracy w Polsce obsługa klienta jest wstrzymana.